خطخطی شماره ۹۷

هشت و یه کمی بیشتر سال پیش...

اون وقتی که داشتی کتابهای مورد علاقهت رو بهم میگفتی.. اسم هریپاترها رو داشتی میگفتی..

یادم نیست که محفل ققنوس بود و یادگاران مرگ.. یا شاید زندانی آزکابان.. که گفتی و برگشته بودی و پشت سرت کتابهات رو نگاه کرده بودی.. ولی درست نوشته بودی اسمش رو..

اون موقع.. اگه یکی بهم میگفت که هشت سال و اندی بعد.. توی کوچهای که شاید، سال به سال گذرم به اونجا نیفته کنارت میشینم و حتی گذر کردن ثانیهها رو هم نمیفهمم.. قطعا باورم نمیشد...

از اون روزی که گفتی اومدین تهران.. گاهی با خودم فکر میکردم.. یه روز بین کلی کتاب.. کلی قصه.. کلی افسانه.. کلی خاطره.. کلی آرزو.. باهم راه میریم.. و امروز.. دقیقا همین بود..

بین کلی کتاب.. با کلی قصه.. با کلی افسانه.. با کلی راز.. با کلی آواز.. با کلی آرزو..

چه اون آرزوهایی که توی دلِ نویسنده بود.. برای نوشتن... چه آرزوهای دلِ تو.. چه آرزوهایی که توی دل من هست و تو میدونی...

نمیدونم از کی.. ولی شاید از همون روزی که شدی یه بخش از وجودم.. دوست داشتم خوشحالیت رو ببینم.. و دوست داشتم.. کاری کنم که تو.. هر چیزی.. که شاید یه کمی شوق.. و ذوق نسبت بهش داشته باشی رو تو داشته باشی..

دوست داشتم.. میتونستم.. و بلد بودم.. که هر چیزی که دستهات با شوق به سمتشون میره.. یا هر چیزی که احوال دلت رو خوب میکنه.. و چشمات برق میزنه رو به دستت برسونم..

از کتاب.. تا همونی که دلت روشنترین احساس رو بهش داره..

برای همین.. واقعا دوست داشتم که میتونستم هر کتابی که حتا یه کمی هم نسبت بهش حس خوبی پیدا کرده بودی رو از چشمات میتونستم بخونم.. و برات بردارمش..

دستِ تو.. لیاقتِ گرفتن و درآغوش گرفتن و لمس کردنِ زیباترینِ احساسات رو داره.. زیباترینِ اتفاقات.. به زیبایی خودت.. به زیبایی آرزوهات.. به زیبایی نفس کشیدنت و نفس بودنت...

تو برای من همه چیزی..

فقط تویی که وقتی صدای شلوغی خیابون کم میشه و صدایی رو میشنوم که ربطی داره به جایی که زندگیم بهش گره خورده.. فقط وقتی که میگم عه؟ تو میتونی تا آخرش رو بخونی..

فقط با تو میشه.. قشنگی یه جایی رو قشنگتر دید.. پیادهت که کردم.. رفتم بالاتر دور میدون دور زدم.. دوباره به سمت پایین که داشتم میاومدم.. درختها و سایهای که ایجاد کردن رو بیشتر دیدم.. چون تو دوستشون داشتی..

فقط تو میدونی.. «تو یادم دادی عاشقی رو.. » یعنی چی...

چه خوب.. که امروزم پیشِ تو بود..

من با تو...